رفت و آمد و حمل و نقل در ونزوئلا!

ایرانی های ونزوئلا هم اسپانیایی رو خیلی زود یاد میگیرن. البته خود ونزوئلایی ها خیلی به خارجی ها کمک میکنن که اسپانیایی حرف بزنن. اگه کلمه ای رو بلد نباشی یا نتونی درست تلفظ کنی خیلی خونسرد و آروم منتظر میشن تا اون کلمه یادت بیاد یا برای تلفط درست کلمه ها و استراکچرها کمکت میکنن، اما به هر حال ایرانی ها تو زمینه زبان واقعا یه نمونه موفق هستن. تو آلمان ایرانی هایی رو دیدم که گرامر آلمانی رو از مردم معمولی آلمان بهتر میدونستن. معلومه که هرکسی موقع صحبت به یه زبون دیگه لهجه داره و این اصلا هم موضوع بدی نیست، هیچ کس از یه خارجی انتظار نداره یه زبان دیگه رو مثل زبان مادریش صحبت کنه. به نظرمن تو یه کشور خارجی اصل بر توانایی ارتباط برقرار کردن و در مرحله بعدی شناخت گرامر و تلفظ درست کلماته. استاد من و یه مهاجر تاجیک ونزوئلاییه و کلاسمون کلا به زبان اسپانیایی برگزار میشه، اما کسانی که از اسپانیایی چیز زیادی نمیدونن استاد فارسی زبان دارن که استاد این دوره که من تا حالا دیدم ایرانیه، اما گویا استاد افغان و تاجیک و یه ایرانی-آمریکایی هم هست. استاد من به گفته خودش تا حالا به ١۵-١۶ تا ایرانی زبان یاد داده و واقعا از یادگیریشون راضی بوده. 
چند روز بود تو فکر نوشتن مطلبی راجع به رفت و آمد و حمل و نقل تو ونزوئلا بودم، دیروز یه سفر کوتاه یه روزه به یکی از شهرهای نزدیک داشتم و به این فکر افتادم که الان وقت مناسبی برای این مطلبه. پس این شما و این مطلب امروز:

کلید اصلی حمل و نقل ارزون تو ونزوئلا سوخت بسیار ارزونه. شاید شنیده باشید که ونزوئلا ارزون ترین بنزین دنیا رو داره، ولی نباید خیلی به کیفیتش امیدوار باشید. از اولین لحظه که از فرودگاه کاراکاس خارج میشید بوی سوختن ناقص بنزین رو احساس میکنید. البته همه جای دنیا هوای اطراف فرودگاه کثیفه، اما این موضوع تو ونزوئلا بیشتر به چشم میاد. شاید یکی از دلایلش اینه که آدم انتظار یه هوای فوق العاده تمیز از ونزوئلا داره و شاید هم همین بی کیفیت بودن بنزین اینجاست که هوای اطراف فرودگاه رو کثیف تر از اطراف فرودگاه های کشورهای اروپایی کرده. البته بعد از خارج شدن از محدوده فرودگاه و تا مراکز خیلی شلوغ شهرها این موضوع آلودگی هوا کاملا فراموش میشه.  تو مناطق مسکونی، جاده ها و مناطق نه خیلی شلوغ شهرها هوا به معنی واقعی کلمه بی نظیره. اقلیم ونزوئلا واقعا خارق العادست. حتما در آینده نزدیک یه پست مفصل راجع به شهرها، آب و هوا و طبیعت ونزوئلا مینویسم. این دودی که میگم هم یه حالت عجیبی داره. مثلا وقتی یه ماشین مدل پایین که دود میکنه رد میشه هوا برای دو سه ثانیه کثیف میشه و بعدش کاملا به حالت عادی بر میگرده. نمیدونم چه اتفاقی میوفته واقعا، دود سریع میره بالا یا رو زمین میشینه یا تو هوا حل میشه؛ نمیدونم، اگه کسی تحصیلات مرتبط داره یا علت این موضوع رو میدونه لطفا به من هم بگه. در هر صورت به دلیل باد همیشگی و بارون زیاد به طور کلی هوا همیشه عالیه، اما تو جاهایی مثل فرودگاه ها، ترمینال ها یا خیابون ها کوچیک و شلوغ شهر انتظار هوایی استثنایی نداشته باشید که سرخورده میشید! 

بگذریم، هزینه رفت و آمد تو ونزوئلا خیلی متنوعه و برای هرقشری شرایط مناسب درآمدشون وجود داره. ازاتوبوس ها و مینی بوس های خیلی خیلی ارزون تا تاکسی های شاسی بلند. پایین ترین هزینه اتوبوس داخل شهری رو میشه در سطح قیمت دو سه تا آب نبات یا تافی کوچیک دونست، یا قیمت تاکسی های شاسی بلند مدل بالا که هر روز برای  رفت امد شما بیاد دم در خونه تا محل مورد نظر ببره و برگردونه رو برای هر مسیر داخل شهری حدود ٣-۴ دلار حساب کرد. 
تو شهرهای متوسط و بزرگ اتوبوس های تندرو مدل بالا و مسیر خط ویژه هم هست که من تا حالا سوار نشدم. اگه دوستان ساکن ونزوئلا سوار شدند خبر بدند ببینیم چه طوریه!

در مورد مترو من فقط تو کاراکاس و میراندا دیدم، تو یک سری شهرها میدونم سالهاست که داره استفاده میشه، یا تحقیقاتش انجام شده، یا در حال انجامه، یا از نظر زمینشناسی غیرقابل انجامه و یا اصلا تا ١۵٠ سال آینده توجیه اقتصادی و زیست محیطی نداره. 

با توجه به قیمت استثنایی سوخت تو بیشتر شهرها متاسفانه هنوز ماشین های شش و هشت سیلندر آمریکایی مدل پایین زیاد دیده میشه. این موضوع در مورد مسیرهای بین شهری نمود بیشتری داره. البته همین قضیه باعث پایین موندن هزینه های سفر هم شده و البته سرعت وحشتناک این تاکسی های بین شهری سرعت سفرها رو بیشتر میکنه. اصولا هروقت من سوار این ماشینها شدم ترکیبی از شهربازی، طبیعت قشنگ، مرگ، خونسردی بقیه و برزخ رو جلوی چشمام دیدم. البته خونسردی باقی مسافران و راننده هم بی دلیل نیست، جاده ها کاملا استاندارد طراحی شده، ماشین های قدیمی هنوز سالم و سرپا هستند و البته اکثریت با ماشین های مدل سال یا با عمر یکی دو سال هستند. به همین دلایل آمار تصادف تو ونزوئلا واقعا پایینه و سفرهای زمینی خیلی امن و بی خطر و بدون مشکل هستند. من تو تمام دوره هایی که توی ونزوئلا زندگی کردم بدون اغراق حتی یک تصادف بین جاده ای هم ندیدم. 

اتوبوس های بین شهری هم از نظر قیمت تنوع زیادی دارن. هر کسی میتونه از ترمینال هایی که وسایل حمل و نقل ارزون داره استفاده بکنه یا به ترمینالهای شرکت های خصوصی بره که ترمینال دقیقا مثل یه فرودگاهه. میتونید از اتوبوس های ارزون و بدون کولر استفاده کنید یا اتوبوسهایی توریستی که سیستم تهویه هوشمند داره و دمای داخل اتوبوس رو با بیرون تنظیم میکنه. در مورد این اتوبوسهای باکلاس یه نکته مهم اینه که اگه تصمیم به سفر با اونها رو دارید حتما لباس گرم همراه خودتون داشته باشید. هوای داخل اتوبوس به شدت سرد میشه تا هم خواب راحت تری داشته باشید و هم هوای داخل اتوبوس دم نکنه و بد بو نشه. همه ونزوئلایی ها میدونند که این اتوبوس ها خیلی سرد میشن و همه با لباس گرم قدم به این کارزار میزارن! 
یه نکته خیلی جالب تو ونزوئلا اینه که شما تقریبا هیچ وقت پلیس راهنمایی و رانندگی رو تو شهر نمیبینید و البته کمتر از اون خلاف رانندگی. رانندگی ونزوئلایی ها تو شهر واقعا مثال زدنیه. اگه حق تقدم با شما باشه میتونید یه چهارراه بدون چراغ راهنمایی رو با حداکثر سرعت و خیال راحت رد کنید و مطمئن باشید که اگه حق تقدم با شماست هیچ ماشین دیگه ای سر راهتون سبز نمیشه، هیچ ماشینی بی هوا از پارک در نمیاد، یا کسی چراغ قرمز رو رد نمیکنه. هرچند تو جاده ها هنوز سبقت از سمت راست یا سبقت بدون راهنما یا توجه نکردن به چراغ زدن ماشین پشتی دیده میشه. گرچه به علت خلوت بودن جاده ها و همونطور که گفتم طراحی استاندارد معمولا مشکلی پیش نمیاد، اما مهم اینه که راجع به این موضوع فرهنگسازی بیشتری بشه و این موارد کمتر و کمتر بشه. سعی میکنم تو برنامه هام برای دوره بعد انتخابات ریاست جمهوری این موضوع رولحاظ کرده و رای مردم رو به سمت خودم سرازیر و حتی سراریز کنم خنثی
همونطور که میدونید ونزوئلا از شمال به دریای کاراییب میرسه و از جنوب تقریبا روی خط استوا و در جنگلهای آمازونه، پس میتونید حدس بزنید که چقدر بارون زیاده. شش ماه از سال بسیار پر بارون و شش ماه کم بارون تره. همین الان که دارم این مطلب رو مینویسم بارونی میاد که ممکن نیست تو تصور کسی که تا به حال تو یه کشور بارونی نبوده بگُنجه. پس با توجه به این موضوع و اینکه خاک ونزوئلا معمولا مرطوبه نباید انتظار عمر خیلی طولانی برای آسفالت راه های شهری و بین شهری داشت. هر از گاهی میشه قسمت هایی رو تو جاده ها دید که یه چاله کوچک تو طول یه شب به وجود اومده. هرچند شهرداری معمولا خیلی سریع و شاید تو کمتر از دو-سه روز اون قسمت رو اصلاح میکنه، اما نباید با دیدن این موارد تعجب کرد. 

این ها موضوعاتی بود که دیروز تو مسیر بهشون فکر کردم و یا همین الان یادم اومد، اگه سوال دیگه ای داشتید میتونید بپرسید و اگه بدونم جواب میدم. سعی میکنم تو پست های بعدی راجع به فرهنگ مردم و به خصوص امنیت ونزوئلا بنویسم. 
 
 
 
مرسی
 
شیما :)
/ 0 نظر / 10 بازدید